Σωκράτης Μάλαμας

Ο Σωκρά­της Μάλα­μας γεν­νή­θη­κε στις 29 Σεπτεμ­βρί­ου του 1957 στη Συκιά Χαλ­κι­δι­κής. Πέρα­σε ένα μέ­ρος των παι­δι­κών και εφη­βι­κών του χρό­νων στη Στουτ­γάρ­δη της Γερ­μα­νί­ας όπου είχε εγκα­τα­στα­θεί μό­νι­μα με τους γο­νείς του (για λό­γους ερ­γα­σί­ας) πριν επι­στρέ­ψει και πάλι στη Θεσ­σα­λο­νί­κη. Πει­ρα­μα­τί­ζε­ται από μι­κρή ηλι­κία με διά­φο­ρα όρ­γα­να (μπου­ζού­κι, βιο­λί, ακορ­ντε­όν) που του φέρ­νει ο πα­τέ­ρας του, αλλά δεν κα­τα­φέρ­νει να ασχο­λη­θεί σο­βα­ρά με κα­νέ­να από αυτά. Η μου­σι­κή μπή­κε στην ζωή του απ' τα πα­νυ­γύ­ρια και το ρα­διό­φω­νο.

Στα 13 του παίρ­νει την πρώ­τη του κι­θά­ρα και τα πράγ­μα­τα παίρ­νουν το δρό­μο τους. Περνά ώρες ακού­γο­ντας τρα­γού­δια στο ρα­διό­φω­νο και προ­σπα­θώ­ντας να τα παί­ξει μό­νος. Ξεκι­νά μα­θή­μα­τα κι­θά­ρας στο Ωδείο της Θεσ­σα­λο­νί­κης στα 17 του χρό­νια. Τότε αρ­χί­ζει να γρά­φει τα πρώ­τα του τρα­γού­δια. Απο­βάλ­λε­ται δια πα­ντός στην Ε’ Γυμνα­σί­ου επει­δή το­’σκα­σε για 10 μέ­ρες με μια συμ­μα­θή­τρια του, αλλά τε­λι­κά ολο­κλη­ρώ­νει την δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκ­παί­δευ­σή του στη Χαλ­κι­δι­κή. Απο­τυγ­χά­νο­ντας στις εξε­τά­σεις του, επι­στρέ­φει στη Γερ­μα­νία για να φοι­τή­σει σε σχο­λή ηλε­κτρο­λό­γων-μη­χα­νο­λό­γων, ενώ ταυ­τό­χρο­να συ­νε­χί­ζει τις σπου­δές του στην κι­θά­ρα. Εκεί­νη την επο­χή τα μου­σι­κά "ερε­θί­σμα­τα" του Σωκρά­τη ήταν Led Zeppelin, Rolling Stones, Creedence Clearewater Revival.

Μετά απ' τις υπο­χρε­ώ­σεις του στρα­τού, ακο­λού­θη­σε διά­φο­ρες δου­λειές. Καθά­ρι­ζε τζά­μια και πα­τώ­μα­τα, έκα­νε τον συ­νο­δό στο λε­ω­φο­ρείο απ' το αε­ρο­δρό­μιο, τον τα­μία στο pool bar, δού­λε­ψε σε λο­γι­στή­ριο. Μετά από ένα χρό­νο και κάτι, σε μια δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο της ζωής του τα πα­ρα­τά­ει και επι­στρέ­φει στην Αθήνα, όπου ολο­κλη­ρώ­νει τις μου­σι­κές του σπου­δές στο Εθνι­κό Ωδείο Αθη­νών, μα­θη­τεύ­ο­ντας δί­πλα στον Βαγ­γέ­λη Αση­μα­κό­που­λο,τον Νότη Μαυ­ρου­δή και τον Βαγ­γέ­λη Μπου­ντού­νη. Ξεκί­νη­σε το τμή­μα του Βαγ­γέ­λη Αση­μα­κό­που­λου και ενώ ήταν κα­λός, η οι­κο­νο­μι­κή ανά­γκη τον έκα­νε να δου­λέ­ψει στα "σκυ­λά­δι­κα". Το πρώ­το "σκυ­λά­δι­κο" στο οποίο δού­λε­ψε ως κι­θα­ρί­στας ήταν η "Ιφι­γέ­νεια" στη Συγ­γρού. Στις αρ­χές τις δε­κα­ε­τί­ας του 1980 και με μου­σι­κές επιρ­ρο­ές της τότε επο­χής ως τα λε­γό­με­να "βα­ριά λαϊ­κά", ο Σωκρά­της άρ­χι­σε να δου­λεύ­ει ως επαγ­γελ­μα­τί­ας μου­σι­κός σε διά­φο­ρα μα­γα­ζιά όπως στον "Άττα­λο", στον "Κρη­τι­κό", στην "Λητώ". Το μου­σι­κό του ρε­περ­τό­ριο ήταν επη­ρε­α­σμέ­νο τόσο απ' την μου­σι­κή της τότε επο­χής, όσο και απ' τα μου­σι­κά ερε­θί­σμα­τα που 'χε μι­κρός. Στο σπί­τι άκου­γαν βα­ριά λαϊ­κά και ρε­μπέ­τι­κα.

Ταυ­τό­χρο­να, γρά­φει δικά του τρα­γού­δια, τα οποία πα­ρου­σιά­ζει δι­στα­κτι­κά στο κοι­νό. Το κύ­ριο ρε­περ­τό­ριο του ήταν το λαϊ­κό, αν και συ­χνά πα­ρα­δέ­χε­ται πως η φωνή του δεν ται­ριά­ζει με το εί­δος. Μια πρώ­τη προ­σέγ­γι­ση στις δι­σκο­γρα­φι­κές εται­ρεί­ες εί­ναι αρ­νη­τι­κή. Τότε, ο Νίκος Παπά­ζο­γλου απο­φα­σί­ζει να στη­ρί­ξει τον Σωκρά­τη με όσα μέσα δια­θέ­τει. Αρχι­κά τον πεί­θει να τρα­γου­δή­σει ο ίδιος τα τρα­γού­δια του, παρά τις έντο­νες αντιρ­ρή­σεις του ίδιου του Σωκρά­τη. Κατά δεύ­τε­ρον, ανα­λαμ­βά­νει την ενορ­χή­στρω­ση, την ηχο­λη­ψία και την ηχο­γρά­φη­ση στο στού­ντιο "Αγρο­τι­κόν" στην Θεσ­σα­λο­νί­κη.

Το 1989 κυ­κλο­φο­ρούν από τη Λύρα (που αρ­χι­κά είχε απορ­ρί­ψει την ιδέα) οι "Ασπρό­μαυ­ρες ιστο­ρί­ες", μια συλ­λο­γή από τρα­γού­δια που έγρα­φε τα προη­γού­με­να χρό­νια. Μπα­λά­ντες με λι­τούς αλλά άμε­σους στί­χους, που σε βά­ζουν αμέ­σως στο νό­η­μα, δε­μέ­νοι με πα­νέ­μορ­φα αρ­πί­σμα­τα. Μια δου­λειά έντο­νη, με αρ­κε­τά ηλε­κτρι­κά στοι­χεία, εξ’ο­λο­κλή­ρου βα­σι­σμέ­νη σε μου­σι­κή και στί­χους του Σωκρά­τη.

Με τον δίσκο αυτό εγκαινιάζουμε μια σειρά μουσικών εκδόσεων που στόχο έχει την εμφάνιση νέων καλλιτεχνών οι οποίοι αρθρώνουν τον δικό τους λόγο, ανεξαρτήτως του αν εμπίπτει στα κυρίαρχα ρεύματα της «εποχής» έτσι, για ν' ανθίσουν χίλια λουλούδια.

είπε ο Νίκος Παπάζογλου.

Το "νερό" μπή­κε στο αυ­λά­κι. Σε κάθε κυ­κλο­φο­ρία δί­σκου η μου­σι­κή, οι στί­χοι και οι συμ­με­το­χές έχουν μο­να­δι­κό απο­τέ­λε­σμα. Όλα αυτά τα χρό­νια δε στα­μα­τούν οι εμ­φα­νί­σεις, το χει­μώ­να σε μι­κρούς σχε­τι­κά χώ­ρους και το κα­λο­καί­ρι με αρ­κε­τές συ­ναυ­λί­ες σε όλη την Ελλά­δα. Τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φο­ρές προ­τι­μά­ει να εμ­φα­νί­ζε­ται σε συ­ναυ­λί­ες αρ­κε­τά "δύ­σβα­τες". Ο ίδιος υπο­στη­ρί­ζει ότι τα μέρη αυτά έχουν μια δική τους δυ­να­μι­κή και η απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα των αν­θρώ­πων να δια­νύ­σουν μια από­στα­ση με μια σχε­τι­κή τα­λαι­πω­ρία φέρ­νει στο ακρο­α­τή­ριο αν­θρώ­πους απο­φα­σι­σμέ­νους και προ­ση­λω­μέ­νους.

Στη διάρ­κεια της πο­ρεί­ας του έχει συ­νερ­γα­στεί με διά­φο­ρους καλ­λι­τέ­χνες, όπως Nί­κος Ξυδά­κης, Χάρις Αλε­ξί­ου, Αλκί­νο­ος Ιωαν­νί­δης , Μελί­να Κανά κα­θώς επί­σης και με τον Ορφέα Περί­δη και Θανά­ση Παπα­κων­στα­ντί­νου.
Με στι­χουρ­γούς όπως ο Γιάν­νης Tσα­τσό­που­λος, Μανώ­λης Ρασού­λης, Γιώρ­γος Aθα­να­σό­που­λος, Άλκης Aλ­καί­ου, Φωτει­νή Λαμπρί­δη, Πηγή Καφε­τζο­πού­λου, Θοδω­ρής Γκό­νης,Mι­χά­λης Γκα­νάς, Oδυσ­σέ­ας Iω­άν­νου και Θανά­σης Παπα­κων­στα­ντί­νου.
Επί­σης, είχε αρ­κε­τές συμ­με­το­χές σε έργα άλ­λων καλ­λι­τε­χνών, όπως ο Λου­δο­βί­κος των Aνω­γεί­ων, ο Διο­νύ­σης Τσα­κνής, ο Μιλ­τιά­δης Πασχα­λί­δης, η Μαρία Θωί­δου, ο B.D. Foxmoor και η Sadahzinia (των Active Member), η Ελευ­θε­ρία Αρβα­νι­τά­κη, η Μαρία Λουκά, ο Νίκος Χαλ­βαν­τζής και οι Χαΐ­νη­δες.
Πολ­λές εί­ναι και οι συμ­με­το­χές του σε δί­σκους φί­λων καλ­λι­τε­χνών όπως ο Θανά­σης Παπα­κων­στα­ντί­νου, ο Διο­νύ­σης Τσα­κνής, ο Λου­δο­βί­κος των Ανω­γεί­ων ο Μίλ­τος Πασχα­λί­δης αλλά και οι Active Member.